Skorrdalssetur

Þær yfirlýsingar sem koma nú frá Jóni Bjarka Magnússyni, um ritskoðun ritstjóra DV, Reynis Traustasonar, koma mér lítið á óvart. Blaðamenn hafa talað um það í mín eyru, m.a. hvað varðar fréttir af lögregluofbeldi, vímuefnamálum og öðru slíku, að þar gildi mjög strangar reglur hvað þeir megi segja og hvað þeir eigi að þegja í hel. Sem kannski kemur berlega í ljós varðandi þá frétt Jóns Bjarka um ofbeldi lögreglunnar gagnvart honum og ljósmyndara DV^[i], þar sem lögreglan kvartaði yfir vinnubrögðum blaðamannsins og, eins og ég skildi samskipti Jóns Bjarka og Reynis á hljóðupptökunni^[ii], fékk hann tiltal fyrir. Svona hefur lögreglan hagað sér í fjölda ára gagnvart blaðamönnum þessa lands, haft í hótunum við ritstjóra þeirra.

“Við þorum lítið að gagnrýna lögregluna,” sagði mér einn blaðamaður í trúnaði fyrir nokkrum árum. “Það gæti kostað okkur aðgang að upplýsingum um síðari mál”. Þetta hef ég síðan fengið staðfest frá öðrum blaðamanni síðar; lögreglan hefur mikil áhrif á fréttafluttning í þessu landi, sem best má sjá á eintóna lofgjörð um þeirra vinnubrögð gegnum árin – jafnvel áratugina. Ég hef meira að segja staðið Kastljós^[iii] að því að vera með áróður fyrir lögregluna fyrir mannréttindabrotum, sem síðan fékk enga gagnrýni fyrir sín vinnubrögð heldur endalausa lofræðu “fréttamannsins”. Nú munu þessar sömu aðferðir verða notaðar á mótmælendur, þar sem fáir hafa þorað að standa upp og mótmæla – og enn færri, af þeim sem þó eiga að vera gagnrýnir, að gagnrýna þessi vinnubrögð.

Eftir tvær heimsóknir og fleiri tilraunir til þess að ná tali af Sigurjóni í gegnum síma náði ég loksins að spyrja hann nokkurra spurninga. Í kjölfarið skrifaði ég grein þar sem meðal annars kom fram að Sigurjón væri að koma á fót ráðgjafarfyrirtæki í húsnæði Landsbankans. Einnig að hann vonaðist eftir verkefnum frá Landsbankanum.

Af Nei » Við erum að bregðast ykkur – núna.

Ég er í engum vafa um að ráðherrar og/eða þeirra aðstoðarmenn hafi einnig áhrif á fréttafluttning^[iv], sérstaklega gegnum ritskoðunarskrifstofu RÚV, sem staðsett er í sama herbergi og Páll Magnússon hefur aðsetur. Slíkt skýn svo berlega í gegn, sérstaklega þegar fréttamenn eru farnir að tiltaka, svona í framhjáhlaupi, lúmskar^[v] athugasemdir um mótmælendur. Hver sem vill það vita, gerir sér grein fyrir hverjum ofurlaunaútvarpsstjórinn þjónar; það þarf verulega heimskan einstakling til að sjá það ekki – nú, eða sjálfstæðismann.

Þetta stangast á við yfirlýsingu ritstjóra DV í dag, Reynis og sonar hans Jóns Trausta Reynissonar, um að það sé alrangt að “stórir aðilar hafi stöðvað frétt DV.”

Af Eyjan » Upptaka sýnir að Reynir Traustason lét undan þrýstingi: “Hótað var að stöðva prentun DV”.

Þótt svo einhver málpípa Björgólfs komi með yfirlýsingu, þá segir reynsla mín og innsæi, að lítið er að marka slíka fegrun á málunum. Björgólfur^[vi], þessi hinn sami sem fjallað er um, reyndi á sínum tíma að kaupa téð fréttablað, vegna óvæginnar umfjöllunar um hann og hans viðskipti. Það þarf ekki mikinn snilling til að setja saman þessi tvö atvik og finna út að sá maður er ekki eins saklaus og hann vill af vera að láta, heldur alveg jafn sekur og hinir gráðugu peningamennirnir, sem hafa haft framtíð barnana okkar að veði, í sínum græðgisleik spillingar og hroka.

Það er fáránleg tilgáta að Björgólfur Guðmundsson fyrrverandi aðaleigandi Landsbankans hafi verið að skipta sér af skrifum DV um Sigurjón Þ. Árnason fyrrverandi bankastjóra í nóvember síðast liðnum. Hann er ekki “stóri aðilinn” sem Reynir Traustason ritstjóri vísar til þegar hann talar um að reynt hafi verið að knésetja blaðið.

Af Eyjan » Talsmaður Björgólfs: Fáránleg tilgáta að hann hafi skipt sér af skrifum DV um Sigurjón.

Þegar um svo háar fjárhæðir er að ræða, sem þessir spilltu menn hafa leikið sér með á okkar kostnað, þá þarf ekki að segja mér að þeir vilji ekki einni hafa áhrif á þá umfjöllun sem þeir fá, hvort sem þeir gera það með krókaleiðum, eða með leigupennum  á borð við Agnesi Bragadóttur; æðsta mella blaðamannastéttar þessa lands – föl fyrir lítið fé. Það hefur hún svo sannarlega sýnt og sannað, hvað varðar umfjöllum um Björgólf og hans viðskipti, þótt svo hún hafi blekkt almenning með einhverjum öðrum “rannsóknargreinum”, sem lítið hafa komið við kauninn á hennar dólgi. Þannig er fólk blekkt – flestum blaðamönnum er nokk sama. Það er mín reynsla af samskiptum við þessa stétt.

Reynir Traustason ritstjóri DV segir í samtali við mbl.is í dag að það sé bull að óeðlilegar ástæður hafi legið að baki því að ákveðið var að birta ekki grein Jóns Bjarka. Fréttin hafi einfaldlega verið gömul og ekki bætt neinu við það sem fram hafði komið á Eyjunni.

Af Eyjan » Blaðamenn DV í yfirlýsingu: Aldrei þurft að þola ritskoðun.

Sannleikur víkur fyrir sölu; áróður er þeim mikilvægari en staðreyndir og réttlæti. Hvort sem það er meðvitað eða skipun að ofan, þá eru blaðamenn  þessa lands ofurseldir fyrirframákveðnum formúlum sem þeir skulu vinna eftir, ella leita sér að vinnu á öðrum vettvangi. Reyndar, því miður, hefur mér virst sem þeir velji sér margir að ritskoða umræðuna, frekar en að hleypa röddum að sem gætu reynst óþægilegar^[vii]. Þetta leifi ég mér að fullyrða, eftir margra ára samskipti við fjölmiðlafólk; sjálfumglaða leigupenna – ljósritunarvélar afla sem vilja okkur síst vel.

1. Lögreglan kýldi mótmælanda, hrinti ljósmyndara og reif í blaðamann – Jón Bjarki Magnússon [↩]
2. Kastljós – Hljóðupptaka af samtali Jóns Bjarka og Reynis Trastasonar [↩]
3. Hlutleysi fréttastofu RÚV – Þvílíkt bull! – Skorrdalsblogg [↩]
4. “Óstaðfest” – Ómar Ragnarsson [↩]
5. Litla frjálsa fréttastofan – Lúmskur áróður í Sjónvarpsfréttum [↩]
6. Egill Helgason – Bjöggarnir [↩]
7. Fjölmiðlarnir – Cannab.is 2003 [↩]

Tengdar færslur:

1. Byltingin og börnin Okkur er oft sagt, að “byltingin étur börnin sín”… Að...