Skorrdalssetur

Með hverju árinu verður mér það ljósara að lögreglan er ekki fyrir okkur borgarana, heldur sem viljalaus verkfæri stjórnmálamanna, sem fara með réttindi okkar sem þeirra leikfang, líkt og þeir væri eigendur lýðræðisins. Þegar í raun þeir eru þjófar þess og níðingar. Enn og aftur sýnir lögreglan á sér sína réttu hlið, með ofbeldi og ósóma eins og þeim einum er lagið. Hingað til hefur mér ekki verið trúað, þegar ég hef reynt að fjalla um slík mál, og þau yfirleitt afskrifuð sem bull og þvættingur dópista; lygar til að reyna að fegra sína eigin sögu. Einnig hefur verið reynt að sverta mannorð mótmælenda, og jaðrar sú aðför stundum að landráði, þegar fjölmiðlungar leifa sér að apa upp vitleysuna í lögreglunni og trúa þeirra skýringum án nokkurrar gagnrýni; fjölmiðlungar sem þykjast eiga að vera okkar verndarar – hið fjórða vald lýðræðisins.

Lesa restina af þessari færslu →

Rúmu ári eftir að allt hrundi í okkar samfélagi, má enn finna einstaklinga sem þykja “pabbar” þeirra vera sterkari en “pabbar” allra hinna. Þessi árátta er ekki bundin við einn flokk, eða eina hugsjón, heldur virðist þetta vera bundið í trúarkerfi hvers og eins okkar, burt séð frá staðreyndum og “sannleikanum”.

Lesa restina af þessari færslu →

Þannig endar ein vinsælasta drykkjuvísa (að öðrum ólöstuðum), sem ég hef margoft sungið tvíraddað í góðum félagsskap – hér á árum áður. Vissulega sorglegt kvæði, en segir í raun margt um hvernig mér er innanbrjóst þessa síðustu mánuði – og ár. Það er sárt til þess að vita, að ég “á hvergi heima” um þessar mundir – og hefur liðið þannig í mörg ár, þar sem ég hef verið landflótta að mestu vegna skoðanna minna.

Kveðið á sandi
Kristján Jónsson

Yfir kaldan eyðisand
einn um nótt ég sveima
Nú er horfið norðurland
nú á ég hvergi heima

Lesa restina af þessari færslu →

Rakst á eftirfarandi – og þótti ansi áhugavert, sérstaklega í ljósi þess trausts sem fólk sýnir amk. tveimur af þessum stofnunum lýðveldisins. Þið dæmið – ég spyr svo spurninga hér í lokin.

Frétt #1 – RÚV:

Frétt #2 - Vísir.is:

Frétt #3 - DV.is:

Og svo…

Frétt #4 - Vísir.is:

Svo kemur mitt tuð…

Bara svo það sé á hreinu, þá líkar mér ekki svona aðferðir við að koma málstæð á framfæri. Fordæmi ég því þessa sýruárás, þótt svo ég styðji hina listrænu útrás, sem einhverjir eru að fá á sumum húsum borgarinnar. Það er tvennt ólíkt, dauðir eða lifandi hlutir.

EN – ég hef þessar spurningar:

1. Hverjir eru heimildarmenn RÚV, DV og Vísi.is? Hvaða tilgang hafa þeir heimildarmenn að ljúga þessu að blaðamönnunum? Og hversu traustir teljast þeir núna – eða skiptir það kannski ekki svo miklu máli?
2. Hvernig er hægt að “greina efnið“, þegar ekki var tekið sýni af því (sjá Frétt #4)
3. Hver hefur hag af því að koma slíkum staðreyndavillum á framfæri – og í hvaða tilgangi?
   1. Blaðamennirnir?
   2. Útrásavíkingarnir?
   3. Útgefendurnir?
   4. Tryggingafélögin?
   5. Lögreglan?
4. Hverju er um að kenna?
   1. Lélegum vinnubrögðum?
   2. Vísvitandi áróðri blaðamanna?
   3. Afritunarþjónustu blaðamanna af vef lögreglunnar?
   4. Skorti á sjálfstæðri hugsun?
   5. Vísvitandi áróðri Lögreglunnar?
   6. Vísvitandi lygum heimildarmanns?
5. Hvernig er hægt að fullyrða að um “ætandi lakkeyði” sé að ræða, þegar
6. “Ekki er vitað með vissu hvaða efni var sett á bílinn”?
   1. Hvernig er þá hægt að fullyrða um að efnið “þótti of hættulegt” og
   2. Að “[á] notkun þess eru takmarkanir samkvæmt Evrópusambandinu“?
7. Hvernig er hægt að hafa leynd á því efni sem notað var til fjölmiðlamanna, sem ekki var tekið sýni af – og þar af leiðandi ekki vitað hvaða efni var notað?

Mér finnst eitthvað gruggugt við þetta mál allt saman…

Læt myndirnar tala sínu máli:

Okkur er oft sagt, að “byltingin étur börnin sín”… Að vissu leiti má það vera rétt – en hið raunverulega gleymist oftast, þegar þessir frasi er notaður: Byltingin talar sjaldnast um börnin “sín”.

Hverjir eru það sem þjást mest í stríði og átökum, ef ekki börnin okkar? En er það næg ástæða til að aðhafast ekkert og láta kúgunina standa? Láta allt yfir sig ganga, til þess eins að vernda börnin okkar? Hver verður þá hin raunverulega framtíð þeirra, sem “land” okkar eiga að erfa? Er það sú “paradís” sem við viljum afkomendum okkar, hvar sem í flokki við erum? Það held ég ekki.

Svo eru til dæmi, þar sem “börnin okkar” eru misnotuð, í tilgangi, sem fáir njóta góðs af. Til dæmis “fíkniefnastríðið“, sem eytt hefur verið óhugnanlegu fé í, án nokkurs árangur – í raun aðeins til að “vernda börnin okkar“. En hver eru í raun fórnarlömb þessa “stríðs” Stjórnvalda gegn eigin þjóð? Eru það ekki einmitt “börnin” okkar; unga fólkið, sem getur ekki borið hönd yfir höfuð sér, vegna vanþekkingar sinnar á lögunum og réttindum sínum? “Stríð” sem flestir virðast samþykkja, en í raun er beint gegn réttarríkinu og lýðveldinu, í öllu sínu veldi?

Við viljum öll vernda börnin okkar, en stundum er okkur fengin vopn í hendur, sem frekar skaðar þeirra framtíð en verndar hana. Vopn, sem frekar berjast gegn frelsi þeirra og réttlæti – frelsi okkar allra – frekar en að byggja þau upp og gera að betri einstaklingum. Okkur er sagt ýmislegt, sem vekur ugg í brjósti okkar – sérstaklega þegar kemur að framtíð barna okkar. En sumt af því – því miður – er bara blekking, til þess eins að stýra hugarfari okkar í eina átt.

Það er hagur hverra stjórnvalda, að viðhalda lyginni og sjá til þess, að “þegnar” þeirra lifi í ótta, óvissu og ósætti. Aðeins þá, er hægt að stjórna því hvernig fólk hagar sér, upplifir “sannleikann” og lætur stjórnast af áróðri þeim, er frá Stjórnvöldum kemur. Þannig hefur því verið háttað frá alda öðli – og þannig er því háttað enn þann dag í dag. Meira að segja á Íslandi – hinu “óspillta”…

Íslensk stjórnvöld vilja ósætti og sundrung meðal okkar Borgaranna, því samstaða okkar gæti þýtt þeirra endalok; það má sjá á baráttunni gegn Stjórnarskrárbreytingum Sjálfstæðisflokksins – og ákvörðun núverandi Ríkisstjórnar um “ráðgefandi” Stjórnlagaþing og ESB kosningu. Þetta er allt saman samtrygging valdhafanna, þótt svo þeir kjósi að kalla sig “Samfylkingu”, “Sjálfstæðisflokk”, “Framsóknarflokk” eða “Vinstri-græna”; þetta er allt saman sama mafían, ef málin eru skoðuð djúpt ofan í kjölin.

Til þess að okkar bylting “éti” ekki börnin sín, þurfum við að læra að standa saman; læra að bera virðingu fyrir hvort öðru – og læra að bera virðingu fyri framtíð barna okkar og þeirra frelsi, hvort sem það er til orðs eða æðis. Við þurfum að læra að bera virðingu fyrir hvort öðru, skoðunum hvers annars, því annars munu “börn” okkar ekki læra að lifa í sátt og samlindi hvort við annað.

Öll viljum við að börn okkar hafi sama rétt til náms, heilbrigðis, lífernis og mannréttinda. Eða það vona ég svo sannarlega. Sum okkar hafa aðrar skoðanir á málunum, hverjum sé best treystandi til að framfylgja þeim réttindum. En ég held – ég vona – að við öll séum sammála að öll okkar börn eigi að lifa í áhyggjulausum heimi, þar sem þau þurfa ekki að eiga á hættu að þeirra ævistarfi sé stolið af þeim, heldur geta treyst því, að þeirra framlag til lífsins sé traust, hvaða skoðunum foreldrar þeirra aðhyllist. Þess vegna er það mín skoðun, að í raun viljum við öll það sama fyrir okkar börn, hvort sem við eigum þau eða ekki. Því þurfum við þá að rífast um hægri og vinstri? Því getum við ekki verið sammála um að færa börnum okkar þá bestu framtíð sem við mögulega getum – án þess að nokkur einstaklingur eða fyrirtæki geti rænt þau henni, án þess að VIÐ höfum nokkuð við því að segja?

Nú er tími til að leggja niður alla flokkadrætti í okkar samfélagi; þeir hafa sundrað okkur einum of lengi – og lagt samfélag okkar í rúst. Nú þurfum við, mínir kæru samlandar, að standa saman fyrir framtíð barna okkar – og ekki láta nein öfl í samfélaginu standa í vegi fyrir okkur. “Hægri” eða “vinstri” eru úrelt hugarfóstur lénsaflanna, sem hingað til hafa ráðið of miklu; framtíðarstefna er það sem ætti að ráða okkar hugsun.

Vissulega getur okkur greint á um, hvort Ríkið eigi að reka hitt eða þetta – en við hljótum að geta verið sammála um, að börnin okkar eigi þá bestu framtíð skilið, sem við getum boðið þeim. Hvaða skoðunum sem við aðhyllumst. Annað, mínir kæru samlandar, er bara hrein geðveiki.

Ef við getum ekki verið sammála um það, mun byltingin sannarlega éta börnin okkar – hvar sem við höldum að við stöndum í pólitíkinni. Og það væri vissulega hin versta gjöf, sem við gæfum börnum framtíðarinnar.

Stöndum saman! Byggjum betri framtíð!

—

Sjá einnig:

Nýja Kaupþing og skilanefnd Kaupþings telja…

Financial collapse: Confidential exposure analysis of 205 companies…

Icelandic bank Kaupthing threat to WikiLeaks over confidential large exposure report, 31 Jul 2009

Smellið til að stækka

Smellið til að stækka

Og svo kemur RÚV.is – Eyjan.is og MBL.is:

Smellið til að stækka

Hverjum þjónar Vísir.is? Stjórnvöldum – eða þeim er borga nóg til að “eiga” “Stjórnvöldin”?

Tveir blaðamenn Morgunblaðsins, ritstjóri Eyjunnar og Egill Helgason hafa fengið á sig kæru, fyrir að birta gögn af fundi í Glitni. Kærandi er Fjármálaeftirlitið, sem ég hélt að ætti að vera að hafa eftirlit með fjármálastofnunum en ekki fjölmiðlum. En, svona er Ísland öfugsnúið í dag.

Þar sem ég tel þessi gögn eiga fullkomið erindi við þjóðina alla hef ég ákveðið að birta myndir af skjalinu sem ég fann á vef Egils Helgasonar honum og öðrum blaðamönnum til stuðnings. Hvet ég aðra um að gera slíkt hið sama; látum ekki þagga niður í fólki sem þorir – hvaða skoðun við svo höfum á því fólki, persónulega eða pólitískt.

Smellið til að stækka

Smellið til að stækka

Smellið til að stækka

Smellið til að stækka

Hér má nálgast upprunalegu PDF skrána og sækja myndirnar:
PDF skráin: fundagerd300908.pdf
Myndirnar: fundagerd300908-jpg.zip

Hr. Landlæknir
Matthías Halldórsson

Vegna fréttar á MBL.is af tölfræði og staðhæfingum SÁÁ varðandi meðferð á kannabisfíkn, langar mig til að koma á framfæri eftirfarandi athugasemdum:

1) Eins og lesa má á vef SÁÁ eru engar rannsóknir sem styðja þær fullyrðingar sem koma fram í þessari blaðagrein, heldur eru notaðar villandi og beinlínis rangar staðhæfingar um kannabis og tengsl þess við önnur harðari vímuefni.

2) Yfirlýsingar yfirlæknis Vogs, Þórarins Tyrfingssonar, eru alls ekki studdar neinum vísindalegum rökum, heldur notar hann einungis tölfræði SÁÁ/Vogs, sem, hið minnsta, er lituð fjárhagshagsmunum hans sjálfs – í versta falli til þess eins að blekkja fólk, sem treystir orðum hans vegna þess í hvaða stöðu hann er. Slíkt hlýtur að vera ámælisvert af hvaða lækni sem er, að misnota stöðu sína svo bersýnilega til að koma sínum pólitískum sjónarmiðum á framfæri.

3) Yfirlæknir SÁÁ sýnir mikla fordóma varðandi þá er vilja ræða þessi mál opinskátt, eins og heyra mátti í útvarpsviðtali við hann í þættinum Reykjavík síðdegis, þann 24. mars sl. Þar gerir yfirlæknirinn sig sekann um alvarlega fordóma og ósannindi. Engu að síður hafa læknasamtök, Landlæknisembættið og aðrir aðilar, sem mögulega gætu leiðrétt þessar rangfærslur ekki látið í sér heyra – fyrr en hugsanlega núna.

4) Þær rangfærslur sem yfirlæknir á Vogi kemst upp með í Kastljósviðtali, fimmtudaginn 26. marssl. eru slíkar, að ég get ekki annað en kvartað yfir þeim. Sú fyrri er: “Það er ekki hægt að nota kannabisreykingar sem lyfjameðferð,” Þetta er beinlínis rangt hjá Þórarni Tyrfingssyni. Kannabis hefur verið notað sem lyf í yfir 6.000 ár og er enn notað, t.a.m. í Hollandi, Belgíu, Kanada og 11 ríkjum Bandaríkja Norður Ameríku, einmitt í sinni náttúrulegri mynd – í landi, þar sem allar þessar ofsóknir hófust fyrir tæpri öld síðan. Einnig segir Þórarinn: “Það hefur því miður ekkert komið út úr þessu [tilraunum að búa til lyf úr kannabis] þó að menn hafi eytt miklum peningum í það og miklum tíma.”

Þetta er að sjálfsögðu ekki rétt. Þrenn kannabislyf eru til í dag ávísuð af læknum til sjúklinga:
Sativex (http://www.gwpharm.com/);
Marinol (http://www.solvaypharmaceuticals-us.com/newsroom/pressreleases/0,,14591-2-0,00.htm) og
Cesamet (http://www.revolutionhealth.com/drugs-treatments/cesamet).

Með fullyrðingum sínum hefur Þórarinn Tyrfingsson vegið að starfsheiðri lækna víðsvegar um heim. Gefið í skyn að þeir stundi skottulækningar, svo ekki sé minnst á að hann gerir lítið úr öllum þeim sjúklingum sem njóta góðs af kannabislyfjum í veikindum sínum. Er ekki orðið tímabært að ræða þessi mál af yfirvegun og með hliðsjón af vísindalegum rannsóknum? Hvernig er það; er það ekki réttur skilningur hjá mér, að allir læknar og stofnanir heyri undir Landlækni? Það er að segja ef þeir halda fram röngum staðreyndum, beri Landlæknisembættinu að leiðrétta þær opinberlega og jafnvel víta viðkomandi stofnun/lækni?

Með virðingu og vinsemd,
Ólafur Skorrdal
Kannabis.net

Rannsóknir og skýrslur:
Cannabis: Our Position for a Canadian Public Policy:
http://www.parl.gc.ca/common/Committee_SenActivity.asp?&Parl=37&Ses=1&comm_id=85&parl=37

The Berckley Foundation:
http://www.beckleyfoundation.org/science/research.html#cannabis

DrugWarFacts – Gateway Theory:
http://drugwarfacts.org/cms/?q=node/43

Afrit sent til:
Heilbrigðisnefndar Alþingis
Nefndarritara heilbrigðisnefndar Alþingis
Fréttastofa Ríkisútvarpsins
Síðdegisútvarp Rásar 2
Fréttastofa Stöðvar 2
Kastljós – RÚV
Morgunblaðið – Netútgáfa
Morgunblaðið – Ritstjórn
DV – Ritstjórn
Fréttablaðið – Ritstjórn
Visir.is – Ritstjórn
Aftaka – Netmiðill
Eyjan – Ritstjóri
Nei. – Ritstjóri
Leyniþjónustua Götunnar
AMX.is
Spegillinn – Rás 1
Smugan.is

Egill Helgason, Silfur Egils – RÚV/Eyjan
Sigmar Guðmundsson, Kastljós – RÚV – Sjónvarp
Friðrik Páll Jónsson, Spegillinn – RÚV – Rás 1
Gunnar Gunnarsson, Spegillinn – RÚV – Rás 1
Jón Guðni Kristjánsson, Spegillinn – RÚV – Rás 1
Freyr Eyjólfsson – Síðdegisútvarp – RÚV – Rás 2
Linda Blöndal – Síðdegisútvarp – RÚV – Rás 2
Guðmundur Pálsson – Síðdegisútvarp – RÚV – Rás 2
Björg Eva Erlendsdóttir – Smugan.is
Elías Jón Guðjónsson – Smugan.is

Ég var að hlusta á viðtal við Þórarinn Tyrfingsson rétt áðan. Ágætis eintak af manni, en ég gat ekki annað heyrt en hann væri með örlitla fordóma út í þá umræðu sem ég hef reynt að standa fyrir gegnum árin, svo ég tók þessu svolítið persónulega. Að hans mati er ég bara “hassbulla” – ég gæti lagst niður á sama skítaplanið og kallað hann ýmsum nöfnum, en ég sleppi því. Málið er mikilvægara en svo, að ég fari að skemma það með nafnaköllum og skítkasti.

Við segjum okkur eigin þjóð stríð á hendur ef kljáumst við eiturlyfjavandann með offorsi, segir Þórarinn Tyrfingsson yfirlæknir á Vogi. Of mikil áhersla sé lögð á að skilgreina vandann sem afbrota- og glæpamál.

Of mikil áhersla er lögð á að meðhöndla fíkniefnavandann sem afbrota- og glæpamál segir Þórarinn Tyrfingsson yfirlæknir á Vogi. Hægt sé að vinna markvisst gegn vandanum með forvarnar- og meðferðarstarfi.^[i]

Smellið til að stækka

Eitt sinn sat ég á móti Þórarni Tyrfingssyni í myndveri Ísland í dag, það var í febrúar 2004. Þar fór okkur ýmislegt á milli, meðal annars gerði hann mikið úr því að ég færi rangt með um að það stæði á vefsíðu^[ii] SÁÁ að engar rannsóknir bentu til þess að kannabis leiddi til neyslu annarra vímuefna (“Það getur hver sem er skrifað á vefsvæði okkar…”). Ég gat því miður ekki komið með þessar upplýsingar og sýnt, þar sem ég hafði ekki haft tækifæri á að prenta þær út áður en viðtalið fór fram. Einnig staðhæfði hann þar, að kannabis yrði lögleitt á Íslandi, en það fór mjög hljótt – ég heyrði það samt. Því miður á ég ekki þetta viðtal, og hef ekki getað fengið afrit af því enn.

Þórarinn Tyrfingsson veit betur, en er með þessum orðum sínum að vekja ótta og ugg meðal fólks, til þess eins að hafa umræðuna í þeim farvegi sem hentar honum betur, þar sem hann og hans samtök hafa jú tekjur frá Ríkinu – okkur – vegna þeirra er leita til hans stofnunnar. Þórarinn er bara að sinna sínu starfi – og verja það með öllum ráðum. Ef við fengjum vitiborna umræður um vímuefnamál, færu mun fleiri af þeim er keyra sig í þrot á kannabisneyslu til sálfræðinga og geðlækna, í stað þess að fara í afeitrun á Vog.

Sá fjölmiðill sem einungis ljáir máls á málefni frá einni hlið, gerir sig sekan um að auka á fordóma, ranghugmyndir og ásakanir á hendur annars saklausu fólki, sem getur enga vörn sér veitt. Þegar fjölmiðill verður uppvís að slíku háttarlagi og jafnvel neitar þeirri rödd sem myndi annars svara, aðgang að fjölmiðlinum er að stunda ritskoðun og velja hvaða sjónarmið má heyrast. Slíkur fjölmiðill hlýtur að vera ótrúverðugur þegar á heildina er litið og allar upplýsingar frá þem fjölmiðli ætti að taka með varúð. [...]

Þeir sem ekki komast að geta ekki varið sig og þar með eru þeir sjálfkrafa orðnir þeir sem hafa “lélegan málstað að verja,” eins og einn fjölmiðlamaðurinn komst að orði. Er það hans að ákveða hvaða sjónarmið er rétt og hvað ekki? Á hann að stjórnast af persónulegum skoðunum sínum? Auðvitað er ekki hægt að taka reynsluna frá fréttamanninum, en það er hægt að taka fréttamanninn frá reynslunni og líta hlutlaust á málin; þannig vinna sannir og góðir fréttamenn.^[iii]

Þorgeir Ástvaldsson í Reykjavík síðdegis hefur áður gerst sekur um að hafa eintóna umræðu um þetta málefni; þar eyddu þeir heilli viku í umræður um kannabis, án þess að hleypa öðrum röddum að en þeim er hötuðust út í málaflokkinn, á vordögum 2003. Ég hef síðan hvorki borið mikla virðingu fyrir Þorgeiri, né þættinum Reykjavík síðdegis – ekki til að taka mark á sem alvöru magasín- eða umræðuþætti. Þorgeiri er málið skylt, það vita þeir sem þekkja hann – hjartahlýr og góður maður, en ekki fréttamaður fyrir fimmaura.

Ég er hassbulla, en ég hef einnig anstyggð á áróðri og fordómum. Það er ekki mér að kenna að fyrrverandi fíklar, alkahólistar eða lyfjasjúklingar geti ekki notað vímuefni sér að skaðlausu. En eiga þeir að ráða allri umræðu um þessi mál? Eru það réttu aðilarnir til þess að stjórna umræðu fyrir hina, sem vissulega geta haft stjórn á sinni neyslu, hvaða nöfnum sem hún nefnist? Það nota mun fleiri áfengi sér að meinalausu, en þeir sem skaða sig á þeirri neyslu; það nota mun fleiri kannabis sér að meinalausu, en þeir sem koxa ofan í sófa – það nota mun fleiri læknalyf sér til lífs og heilsu, en þeir sem fara illa út úr þeim óhugnaði, og jafnvel deyja af völdum þeirrar misnotkunnar. Ef við ættum að fara eftir orðum og ástæðum þeirra sem hafa aðeins þekkingu á misnotkunarhliðinni, þá hefðum við nú heldur ekki mörg lyf, sem vissulega geta hjálpað og bjargað mörgum sjúklingnum.

Matthías segir marga tortryggna gagnvart kannabisi vegna misnotkunarhættu. En í „völdum tilvikum“ sé ástæðulaust að hræðast notkunina, t.d. við ógleði hjá krabbameinssjúklingum, sem verkjalyf eða við vissum taugasjúkdómum.^[iv]

Í raun þarf að bjarga þessari umræðu úr höndunum á þeim er vinna með aðeins brot af þeim neytendum – sem gætu meira að segja skaðað sig á skósvertu og kardimommudropum – og færa hana til lækna og hjúkrunarfólks, sem vinnur með annarskonar sjúklinga. Færa þessa umræðu frá þeim er hafa skaðað sig persónulega á áfengi og öðrum vímuefnum, til þeirra sem hafa reynslu umfram hina – og jafnvel betra líf þess vegna. Þessi málaflokkur hefur allt of lengi verið í höndunum á öfgafólki og hagsmunaraðilum, sem jafnvel hafa haft hag af þeim blekkingarleik og staðreyndarvillum, sem umlukið hefur málaflokkinn um nærri þriggja áratuga skeið.

Mikil áhersla er lögð á að kannabis fari illa með börnin – en hefur sú umræða og það bann sem nú er í gildi eitthvað hjálpað þessum “börnum”? Hver er reynsla Hollendinga? Eru þar öll börn skökk og skæld? Hvergi í heiminum finnast eins margir sem fara í meðferð vegna kannabisneyslu eins og hér á Íslandi – er möguleiki að það sé vegna þess að hagsmunaraðilar vilji hafa það svo? Ef kannabissalan væri færð úr höndum eftirlitslausra aðila til þeirra sem þyrftu að fara að lögum og reglum, efa ég ekki um að kannabisneysla unglinga myndi minnka til muna, þótt hún hyrfi aldrei alveg. Og ef við fengjum hérna vitiborna umræðu um kannabis, held ég að innlögnum á Vog vegna misnotkunnar kannabisefna mundi stórlega minnka og fólk færi frekar til geðlækna og sálfræðinga til að takast á við sín vandamál. En hvað veit ég – ég er bara hassbulla.

1. RÚV – Fíkniefni: Ofuráhersla á refsingar [↩]
2. Leiðir neysla kannabisefna til neyslu annarra vímuefna – SÁÁ [↩]
3. Fjölmiðlarnir – ÓS 2003 [↩]
4. Kæmi til greina að leyfa kannabislyf á undanþágu – MBL.is [↩]