Með hverju árinu verður mér það ljósara að lögreglan er ekki fyrir okkur borgarana, heldur sem viljalaus verkfæri stjórnmálamanna, sem fara með réttindi okkar sem þeirra leikfang, líkt og þeir væri eigendur lýðræðisins. Þegar í raun þeir eru þjófar þess og níðingar. Enn og aftur sýnir lögreglan á sér sína réttu hlið, með ofbeldi og ósóma eins og þeim einum er lagið. Hingað til hefur mér ekki verið trúað, þegar ég hef reynt að fjalla um slík mál, og þau yfirleitt afskrifuð sem bull og þvættingur dópista; lygar til að reyna að fegra sína eigin sögu. Einnig hefur verið reynt að sverta mannorð mótmælenda, og jaðrar sú aðför stundum að landráði, þegar fjölmiðlungar leifa sér að apa upp vitleysuna í lögreglunni og trúa þeirra skýringum án nokkurrar gagnrýni; fjölmiðlungar sem þykjast eiga að vera okkar verndarar – hið fjórða vald lýðræðisins.

Lesa restina af þessari færslu →

Rakst á eftirfarandi – og þótti ansi áhugavert, sérstaklega í ljósi þess trausts sem fólk sýnir amk. tveimur af þessum stofnunum lýðveldisins. Þið dæmið – ég spyr svo spurninga hér í lokin.

Frétt #1 – RÚV:

Frétt #2 - Vísir.is:

Frétt #3 - DV.is:

Og svo…

Frétt #4 - Vísir.is:

Svo kemur mitt tuð…

Bara svo það sé á hreinu, þá líkar mér ekki svona aðferðir við að koma málstæð á framfæri. Fordæmi ég því þessa sýruárás, þótt svo ég styðji hina listrænu útrás, sem einhverjir eru að fá á sumum húsum borgarinnar. Það er tvennt ólíkt, dauðir eða lifandi hlutir.

EN – ég hef þessar spurningar:

1. Hverjir eru heimildarmenn RÚV, DV og Vísi.is? Hvaða tilgang hafa þeir heimildarmenn að ljúga þessu að blaðamönnunum? Og hversu traustir teljast þeir núna – eða skiptir það kannski ekki svo miklu máli?
2. Hvernig er hægt að “greina efnið“, þegar ekki var tekið sýni af því (sjá Frétt #4)
3. Hver hefur hag af því að koma slíkum staðreyndavillum á framfæri – og í hvaða tilgangi?
   1. Blaðamennirnir?
   2. Útrásavíkingarnir?
   3. Útgefendurnir?
   4. Tryggingafélögin?
   5. Lögreglan?
4. Hverju er um að kenna?
   1. Lélegum vinnubrögðum?
   2. Vísvitandi áróðri blaðamanna?
   3. Afritunarþjónustu blaðamanna af vef lögreglunnar?
   4. Skorti á sjálfstæðri hugsun?
   5. Vísvitandi áróðri Lögreglunnar?
   6. Vísvitandi lygum heimildarmanns?
5. Hvernig er hægt að fullyrða að um “ætandi lakkeyði” sé að ræða, þegar
6. “Ekki er vitað með vissu hvaða efni var sett á bílinn”?
   1. Hvernig er þá hægt að fullyrða um að efnið “þótti of hættulegt” og
   2. Að “[á] notkun þess eru takmarkanir samkvæmt Evrópusambandinu“?
7. Hvernig er hægt að hafa leynd á því efni sem notað var til fjölmiðlamanna, sem ekki var tekið sýni af – og þar af leiðandi ekki vitað hvaða efni var notað?

Mér finnst eitthvað gruggugt við þetta mál allt saman…

Læt myndirnar tala sínu máli:

Eyjan » Þór Saari: Þorgerði Katrínu ekki sætt í embætti eftir upplýsingar um lán til eiginmanns.

Eyjan » Réttlát reiði almennings ekki sefuð fyrr en eignir auðkýfinganna hafa verið gerðar upptækar.

Eyjan » Sigurður og Hreiðar Már létu Kaup- þing lána sér um 5,4 milljarða. Efstir á lista yfir áhættulántaka.

Ég hef bara eitt að segja:

I TOLD YOU SO – YOU ASSHOLES!!!

En hver hlustar svo sem á röddu einmanna skálds, sem hrópar í tómið?

Kæri þingheimur

Ef IceSafe samningurinn verður samþykktur á Alþingi, þýðir það hreint og klárt fullveldisafsal yfir auðlindum okkar – alveg sama hvernig þau ykkar sem reynið að spinna annað í kring um það segið. Slíkt varðar við 40. og 41.gr. laga nr. 33/1944 og 3.mgr. 91.gr. laga nr. 19/1940. Í raun, þar sem búið er að skrifa undir þetta fullveldisafsal, eru þessi lagaákvæði nú þegar í fullu gildi.

Afsal á griðhelgi fullveldis

Bæði Tryggingasjóðurinn og Ísland samþykkja algerlega hvers konar málsókn gegn sér í sambandi við hvaða deiluefni, sem upp kunna að koma og hvers konar annað réttarúrræði gegn sér, þar á meðal aðför eða fjárnám, í hvaða eignum eða réttindum ( án tillits til hvaða nota þau eru ætluð) samkvæmt hvers konar úrskurði eða dómi.

Ef Tryggingasjóðurinn eða Ísland, eða hvers konar eigur eða réttindi þeirra, eiga rétt á griðhelgi í einhverri lögsögu frá málshöfðun eða birtingu annarra skjala í tengslum við hvaða deilu sem er, eða eiga rétt á hvers konar annarri griðhelgi frá lögsögu, lögsókn, dómi, fjárnámi, kyrrsetningu ( þótt það sé áður en dómur gengur til þess að tryggja aðför eða annað réttarúrræði) eða annars konar lögsókn, þá er hér með óafturkallanlega fallið frá griðhelgi á eins algeran hátt og lög viðkomandi lögsögu leyfa.

Bæði Tryggingasjóðurinn og Ísland lýsa því einnig óafturkallanlega yfir, að þau samþykki, að gera ekki kröfu um griðhelgi sjálfum sér til handa eða vegna eigna eða réttinda hvors um sig.^[i]

Hver sá þingmaður, sem greiðir þessum samningi atkvæði sitt, mun því, skv. lögum, gerast landráðamaður og sekur um að hafa selt börnin okkar og barnabörn í ánauð. Ætlið þið VIRKILEGA að samþykkja þetta plagg, sem þið megið ekki sjá – að sögn Ríkisstjórnarinnar?

Í samtalinu kom fram að það hefur aldrei verið sett fram skilyrði af hálfu Hollendinga og Breta að ekki mætti birta samninginn.  ”Á nú að fara að kenna okkur um það líka, sagði viðkomandi.”  Það kom líka skýrt fram að hvorki samninganefnd Hollendinga né Breta vissi hverjar eignirnar væru sem kæmu á móti og viðkomandi efaðist stórlega um að íslenska samninganefndin vissi það heldur.^[ii]

Ég treysti orðum Þórs og Birgittu mun meira en einum staf frá þeim Jóhönnu og Steingrími, sem eru alls ekki með hreina samvisku í þessu máli.

Standið með fullveldinu og fellið þennan samning. Það er á ykkar ábyrgð, að standa með þjóðinni – gegn slíkri kúgun sem þessari.

Íslandi allt!
Ólafur Skorrdal
skáld

1. Þýðing: Magnús Thoroddsen hrl. – fengin af bloggsvæði Ívars Pálssonar [↩]
2. Þór Saari – Þinghúsbréf 13 [↩]

Hæ, hó, jibbý jei og jibbýja-ei!
Það er kominn 17. júní!

Er það svo gleðilegt í dag? Á 65 ára afmælisdegi lýðveldisins? Í alvöru – hverjum finnst það? Kannski forsetanum, því hann er puntudúkka, sem treður sér fram á sjónarsviðið sérstaklega til að minna okkur á að við höfum kosið hann (reyndar bara einu sinni, en hverjum er ekki sama um það, í lýðræðisríki?): Áramót og 17. júní er hrisst af honum rykið, hann klæddur í sitt fína púss og treðst gegnum umferðina, til að vera með okkur almúganum. Nei – það er bara á 17. júní. Og við eigum að vera sátt.

Þjóðin er sundruð og sár – og “sameiningartákn” hennar, hefur gert lítið til að sameina þjóðina. Eiginlega verið meira í því að sundra henni – nú, eða bara þagað og gert ekki neitt. Það á tímum mestu ógnar við sjálfstæði okkar og framtíð sem við nokkru sinni höfum staðið fyrir á öllum lýðveldistímanum. Kannski hann sé bara á skíðum eftir allt saman?

Bankahrun og Icesafe – arðrán heillar þjóðar stendur yfir, og hvorki er hægt að treysta á að eina lýðræðisembætti þjóðarinnar standi með henni, né heldur hægt að treysta á að kjörnir fulltrúar standi við orð af því sem þeir segja (sem hefur í raun aldrei verið hægt, en það er önnur saga). Samþykkja á skuldafangelsi kynslóðanna, og það meira að segja án þess að kjörnir fulltrúar fái að sjá samninginn.

Við lifum á tímum geðveiki og gerræðis. Aldrei í stuttri sögu okkar lýðveldis hefur þjóðin staðið frami fyrir slíkum afarkostum sem henni eru nú settir – og það af “vinaþjóðum” okkar, og okkar eigin Ríkisstjórn. Samfélagsfriðurinn er í raun rofinn – og það af okkar eigin stjórn.

Aldrei þurftum við að berjast fyrir sjálfstæði okkar með blóði, aðeins með klækjum og bolabrögðum. Kannski þess vegna höfum við ekki kunnað að bera virðingu fyrir sjálfstæði okkar – ekki kunnað að fara með lýðræðið, sem við í raun fengum sent í pósti frá Kaupmannahöfn. Og það með tárum Kristjáns IX sem innsigli. Kannski þau tár séu núna að innsigla okkar ófarir – kannski eigum við þetta skilið, fyrir okkar falska frelsi?

Ef við viljum byggja upp nýtt samfélag í þessu landi, byggt á lýðræði, réttlæti og sanngirni, þurfum við – að mínu mati – að berjast fyrir okkar sjálfstæði og frelsi. Annars mun hér ekkert breytast, og landeigendurnir halda áfram að eiga stjórnmálamenn, sem munu halda áfram að ljúga og blekkja okkur með fögrum orðum, sem ekkert er að marka. Kannski er kominn tími á raunverulega byltingu í þessu landi, þótt ekki væri nema til að hreinsa út úr samfélaginu þá sem hafa komið okkur í það öngstræti sem þjóðin upplifir nú.

Dagurinn í dag er engin tími til fögnuðar, heldur sorgardagur, sem minnir okkur á að við höfum farið illa með það sem okkur var gefið – og kennir okkur vonandi að fara betur með næsta lýðveldi, hvort og hvenær það verður stofnað. Ég vona fyrr en síðar.

Skemmtið ykkur vel…

Frú Dómsmálaráðherra,
Ragna Árnadóttir

Ég mótmæli hér með HARÐLEGA aðgerðum lögreglunnar við rýmingu húss við Vatnsstíg í Reykjavík í morgun og set alla ábyrgð á hörku lögreglunnar á þínar herðar, þar sem þú ert yfirmaður alls lögregluliðs í landinu um þessar mundir. Lít ég svo á, að þú ætlir að halda áfram verki kúgunnar og ógnarstjórnar forvera þíns og mun ekki á neinn hátt gefa þér neinn afslátt á gagnrýni héðan í frá. Annað hvort ert þú vanhæf sem dómsmálaráðherra, vegna vanþekkingar og reynsluleysis, eða vegna þess að þú vilt viðhalda þeirri ógnarstjórn sem forvera þínum var svo annt um. Allt fyrir auðvaldið – skítt með réttlætið! Ættir kannski að vera að eltast við ALVÖRU glæpamenn þessa lands, sem hafa komði þessari þjóð á heljarþröm, í stað þess að eltast bara við samloku- og tímaritaþjófa. Kannski málið sé þér bara ofvaxið?

Fordæmi ég hér með harðlega þessi vinnubrögð og andvaraleysi þitt í að takast á við slík vinnubrögð eins og þau sem þjóðin hefur fengið að upplifa nú í dag.

Ólafur Skorrdal
skáld

Lögreglan er ekki lengur þjónar lýðræðisins, heldur kúgarar^[i][ii] valdhafanna. Þarf að hafa fleiri orð um það?

Smellið til að stækka

Smellið til að stækka

1. Sjá: Ofbeldisfullir lýðræðisþjónar – RÚV.is [↩]
2. Sjá: Lúðrarnir á skilorði – Vísir.is [↩]

 

Forseti komma

Nú hafa erkióvinirnir tekið höndum saman^[i] við að troða því litla – örlitla – mannorði^[ii] sem þjóð okkar hafði, gersamlega í svaðið. Þeir skiptast á að koma þjóð okkar illa með kjaftinum á sér^[iii] , hvort sem það er viljandi eða óviljaverk. Að við skulum hafa þessa kóna í forsvari fyrir þjóðina, er með ólíkindum. Hvað er að íslendingum?

Bubbi Kóngur

Alveg ótrúlegt að fylgjast með þessum tveimur erkióvinum sameinast í því að traðka á þeirrar þjóðar, sem hefur komið þeim á þann stall sem þeir halda sig á. Sorglegt að við skulum hafa mulið undir þessa landráðamenn – þá ætti að koma fyrir í klefum næstu 16 árin; þeir eru orðnir hinir mestu glæpamenn íslandssögunnar – hver ætlar að neita því?^[iv]

1. Davíð hættir ekki – Eyjan.is [↩]
2. Forsetinn: Við borgum ekki – Eyjan.is [↩]
3. Forsetinn grefur undan mannorði landsins – Eyjan.is [↩]
4. Myndir fengnar af Eyjan.is [↩]